Home Szkoła liturg. animatora muz. Świadectwa

ŚWIADECTWA UCZESTNIKÓW

Szkoły Liturgicznego Animatora Muzycznego 2015/2016



"Warto troszczyć się o piękno liturgii, bo tam staje się obecny żywy Bóg"


Wychodzę z przekonaniem, że warto troszczyć się o piękno liturgii, bo tam staje się obecny żywy Bóg, w takiej pokorze i miłości służyć darami otrzymanymi od Boga.
Czuję umocnienie wspólnoty, którą tu spotkałam i cieszę się, że oni też pragną czegoś więcej.
Wychodzę też z tym, że warto się rozwijać nawet jeśli nie wszystko potrafię, to mogę się starać zawsze na Chwałę Bożą. I to, że Jezus potrzebuje naszych, moich słabych często rąk, mojego zaangażowania, by czynić liturgię piękną, by czynić pięknym miejsca, do których jestem posłana.
Dziękuję za ten czas, Było warto!

 

 

Po skończeniu szkoły mam większą świadomość tego, czego jesteśmy świadkami podczas Mszy św. Zgłębienia wiedzy n.t. przepisów i różnych dokumentów pozwala dostrzegać na nowo piękno każdego z elementów Eucharystii.
Śpiew podczas zajęć, liturgii odnowił we mnie pragnienie muzyki i chęć zaangażowania się swoim głosem w śpiew m.in. na święceniach  Dużo praktycznych uwag.
Modlitwa podczas spotkań była niesamowitym przeżyciem.
Dziękuję!

 


SLAM dał mi wiedzę muzyczną, poszerzył moje horyzonty, pomógł mi zrozumieć wiele jeśli chodzi o nuty, ćwiczenia muzyczne itp.
Jednak zdecydowanie więcej dał mi, jeśli chodzi o Kościół, wspólnotę: gro pozytywnych charakterów, otwartość ludzi, odczuwalna wokół sympatia i miłość.
Docenienie: przyjmowanie mnie taką, jaka jestem. BRAK POTRZEBY KORYGOWANIA SIĘ, UDAWANIA, POZORÓW.
NAJWIĘCEJ, NAJLEPIEJ, NAJPEŁNIEJ, NAJPIĘKNIEJ, NAJMOCNIEJ, NAJDŁUŻEJ wspominać będę to, że SLAM  otworzył mi oczy na wiarę. Na to, kim  i jaka jestem w oczach Boga, na to Kim powinien być dla mnie Bóg. Na to czym jest Liturgia, Eucharystia, na to co robię i po co to robię, co oznaczają określone gesty w Eucharystii.
Liczę na to, że doświadczenia ze SLAMu pomogą mi zapanować nad moją „schizofrenią”, którą tu odczułam. Nad tym, że w pewnych miejscach i okolicznościach jestem kimś innym, że na co dzień nie potrafię żyć moim życiem, że czasem boję się pokazać kim jestem.
Dziękuję za wszystko, co mnie z Siostrami spotyka, tak na SLAMie, jak i poza nim.

 


Jestem najstarszą uczennicą Szkoły Liturgicznego Animatora Muzycznego. (…) Zastanawiałam się jakich uczniów w tej szkole zastanę, jak będę przyjęta. W większości zastałam samą młodzież.
Zagadnienia, które nam wykładano były dla mnie w większej części nowością. Wykładowcy, którzy przekazywali nam wiedzę przyczynili się do zrozumienia wielu zagadnień z dziedziny liturgicznej i muzycznej.
Poznałam ludzi wspaniałych i Siostry o bardzo wspaniałych sercach.


 

Szkoła była dla mnie darem Pana Boga. Dzięki niej poznałam dokumenty Kościoła, zdobyłam wiedzę z zakresu muzyki i śpiewów liturgicznych.

Poznałam wspaniałe siostry zakonne, które pięknie głosiły Słowo o Bogu oraz ludzi dla których ważny jest Jezus.
Wspólne Eucharystie pomogły zbliżyć się do Boga, pogłębić relację z Nim  i duchowo przeżywać spotkanie. Dzięki szkole mogę świadomie uczestniczyć w liturgii.
Bogu dzięki za to dzieło prowadzone przez siostry, za ich serdeczność, dobre słowo i otwarcie na bliźniego.

 

 

Szkoła animatora to dla mnie spotkania wspólnotowe dla poznania nowych ludzi. Zbliżenie współpracy z siostrami. W tym miejscu mogłem pogłębić swoją wiarę; niektóre rzeczy przypomniałem sobie (odświeżyłem), poznałem kilka utworów z innym opracowaniem muzycznym.
Spotkania były zawsze fachowo przygotowane, niektórych spotkań było za mało, lecz jest to zrozumiałe z ilości spotkań (raz w miesiącu).
Podsumowując: Cieszę się, że tu jestem.


 

Serdeczne dzięki osobom prowadzącym IV edycję SLAM-u. Czuję ogromną radość, ponieważ doznałam „zrozumienia” Eucharystii w pełni! Olśnienie to dało mi okno na dalsze moje przeżycia i na dalsze moje uczestnictwo poprzez śpiew.



Czuję się ubogacona :) Lubiłam przebywać wśród Was i chętnie będę powracać :) Otworzyłam się na nowo i zachowam pragnienie poszerzania wiedzy, pragnienie postępowania z pokorą i będę podejmowała trud spójności wiedzy z postawą by dążyć do umiejętności przyjmowania i obdarzania tym, co tu odnalazłam: Miłość i Miłosierdzie Boże.
Bogu Dzięki, że tu trafiłam !!! :) Dziękuję!


 

Dzisiaj, na ostatnim spotkaniu SLAM-u, jest w moim sercu ogromne uczucie wdzięczności, że mogłam w tej szkole w ogóle być. Cieszę się, ze poznałam ludzi, którzy chcieli również pogłębić swoje przeżywanie liturgii.


Jestem wdzięczna Bogu, że poznałam Siostry - których słowa i działania pokazują Jezusa - co stanowi dla mnie pociągające i ważne świadectwo.
Mam wrażenie wielkiego ubogacenia wiedzą przekazywaną nam z zaangażowaniem przez wykładowców.


Przez wiele lat śpiewałam w różnych zespołach w kręgu muzyki chrześcijańskiej, a z dokumentami mówiącymi o muzyce  liturgii zetknęłam się tylko w małej mierze; wydawały mi się one trudne - „nie dla mnie”. Po wykładach Szkoły to się zmieniło: powoli dużo rzeczy stało się dla mnie jasnych - dane mi było odkrywanie bogactwa tych zapisów, a jednocześnie od razu było to praktykowane - podczas naszych Eucharystii.


Na nowo też zaczęłam postrzegać dar, który posiadam - głos, słuch - i obudziło się we mnie pragnienie, żeby jak najpiękniej wykorzystywać ten dar na Bożą chwałę.

Szkoła pomogła mi więc w osobistym dojrzewaniu we mnie DUCHA SŁUŻBY.

 

 

Szkoła dała mi możliwość poznania wielu nowych ludzi, którzy chcą zajmować się muzyką w liturgii w sposób bardziej świadomy. Pokazała też jak muzyka kościelna jest bogata, ugruntowała i przypomniała moją wiedzę, ale także pokazała ile jeszcze muszę się nauczyć i sobie przypomnieć aby się rozwijać, a nie stać w miejscu.

 

 

Jestem pełen podziwu dla zaangażowania Sióstr. Daje się wyczuć, że wkładacie w to co robicie całe swoje serce. Sama szkoła pozwoliła mi spojrzeć z innej perspektywy na liturgię i poszerzyć wiedzę dotyczącą szeroko rozumianej muzyki i śpiewu w kościele.

SLAM jest dla mnie pozytywnym doświadczeniem.

 

 

Jako katechetka „dbałam” o studnię, „moją” studnię, mało troszczyłam się o „źródło wody żywej”.

SLAM uporządkował mi priorytety.
Czuję się zaproszona do „tańca”, „wiecznego tańca miłości”, tańca, który porywa prowadzi do większego zaangażowania…
„Cisza” w obecności Najwyższego. SLAM „uświadomił” mi „wewnętrzne rozgadanie” w czasie… i w obecności…

 


ŚWIADECTWA UCZESTNIKÓW

Szkoły Liturgicznego Animatora Muzycznego 2014/2015

 

 

Szkoła Liturgicznego Animatora Muzycznego dała mi przede wszystkim uporządkowanie chaosu wiedzy szczątkowej, jaką do tej pory posiadałam, dotyczącej liturgii. Teraz nie potrzebuję działać po omacku, na wyczucie. Teraz już wiem, a jak czegoś nie wiem, to wiem gdzie szukać, aby się dowiedzieć. Poczułam też, że jestem Kościołowi potrzebna jako osoba świecka.
Znalazłam również miejsce pełne miłości do drugiego człowieka, osoby wyrozumiałe i cierpliwe. Choć było to dla mnie i mojej rodziny duże wyzwanie dziękuję Bogu za to, że mnie tu przyprowadził. Amen

Małgorzata Borkowska

--------------------------------



Spotkania SLAMu to było nic więcej jak odkrycie „Prawdy” i poprawności w Liturgii. Ta Szkoła uporządkowała i wstawiła mnie na tory w dążeniu do doskonałości w doborze śpiewu, w gestach podczas mszy świętej, do odkrywania wspaniałości i przeżywania poszczególnych okresów Roku Liturgicznego, tyle bogactwa naraz....tylko w Szkole u Sióstr.

Grażyna

--------------------------------

 


Szkoła pokazał mi, że są wytyczne i instrukcje w Kościele. Zaspokoiła moją ciekawość. Poznałam siostry i Wasze zgromadzenie oraz dobroć i ciepło z niego płynące oraz wielość zdania na tematy. Szkoła dała mi odwagę do pytania i słuchania odpowiedzi oraz do poszukiwania.


Edyta Anna
--------------------------------

 

 

- poznałam wielu wartościowych ludzi
- pogłębiłam swoją wiedzę dot. przepisów
- jeszcze głębiej mogę przeżywać Eucharystię dzięki poznanej wiedzy
- wiem gdzie znaleźć dokumenty Kościoła i jak z nich korzystać
- nauczyłam się wielu praktycznych rzeczy
- zdobyłam nowe autorytety
- miałam możliwość rozmowy z ludźmi, o których wcześniej tylko słyszałam (x Biskup, x Nowaszczuk, itd.) :)

--------------------------------

 

 

- uzyskałam dużą wiedzę z zakresu liturgii, Kościoła i muzyki
- dzięki szkole widzę błędy, które są popełniane w kościele,
- zbliżyłam się do Boga,
- wzmocniłam swoją wiarę,
- poznałam wspaniałe, sympatyczne osoby,
- nauczyłam się dyrygować, a chciałam się tego nauczyć od dawna :)
- zrozumiałam jak ważny jest każdy element liturgii
- nauczyłam się słuchać opinii innych na dany temat
- poznałam podstawy emisji głosu i zasady muzyki, czyli poznałam to co jest dla mnie ważne
- wiem jak się zachować w danym momencie Mszy
- wiem jak dobierać śpiew na Liturgii


--------------------------------

 

 

Dziękuję Panu Bogu za tak wielkie dzieło jakim  jest Szkoła Liturgicznego Animatora Muzycznego. Dzięki kochanym siostrom, którym Pan udzielił wszelkich łask by mogły wskazać nam drogę jaką powinnyśmy w życiu kroczyć. Świadome uczestnictwo w Eucharystii, która powinna być w centrum naszego życia, oraz animowanie grup, które usługują podczas liturgii, stało się moim celem i sensem mojego życia. Pragnę aby wypełniać wolę Pana Boga modląc się i wypraszając swoją modlitwą potrzebne łaski. Pamiętając o siostrach w śpiewającej modlitwie, niech to wspaniałe dzieło się wznosi. Bóg Zapłać!

R. Bulsa

--------------------------------



1) Zetknięcie się z informacjami (wiedzą), o których wcześniej nigdzie nie miałam okazji się dowiedzieć – dot. muzyki w kościele szeroko pojętej – bardzo cenny owoc :)
2) Zdobycze „warsztatowe” - mimo, że stosunkowo niewiele godzin zajęć dotyczyła warsztatu
(czyli stricte – śpiewu) – to czego się nauczyłam, dowiedziałam bardzo mi pomaga obecnie w śpiewaniu (mam nadzieję coraz bardziej poprawnym):)
3) Kontakt, znajomość - czy jak to by zwać - z Siostrami – ten Wasz szczególny dar kojącego wpływu na innych i kierowania naszych myśli ku Jezusowi – w magiczny sposób :)

--------------------------------

 

 

Bogu dziękuję, że mogłam uczestniczyć w dziele, którego Siostry Uczennice Krzyża dokonują. Uważam, że ten czas był dla mnie źródłem ugruntowania wiedzy, którą kiedyś na studiach zdobyłam, ale po latach gdzieś słabła. Super, że siostry taką szkołę prowadzą, bo wykłady i ćwiczenia rozjaśniły moje wątpliwości. Do tej pory widziałam, że inni robią to lepiej niż ja. Teraz po tych spotkaniach wierzę, ze ja też mogę coś zmienić w złych nawykach w naszej wspólnocie. Czasem mi przeszkadza wiedza o wzorcach w liturgii i w czasie Mszy św. gdy organista prowadzi śpiew, to mnie „krew zalewa”, ale z drugiej strony Bóg czyta z naszych serc i sam czyni wszystko doskonałym. Każde spotkanie połączone z modlitwą i Eucharystią, to szczyt naszej więzi.
Dziękuję za cenne rady śpiewu w chórze, za fachowość p. Łukasza i serce wszystkich sióstr. Mam nadzieję, że inni też zechcą tu przyjść, aby pogłębić wiedzę o Liturgii, aby tradycja śpiewu mogła trwać. Ta troska o wzorcowe przeżywanie Liturgii jest godna naśladowania a wszystko ku większej chwale naszego Pana.
Duch Święty chciał, abym tu była. Amen

Danuta G

--------------------------------.

 

Pierwsze skojarzenie - „odkrycie”, że liturgia jest czymś do czego ja mam dorastać. Nie dostosowywać do siebie, do swoich upodobań, ale dorastać i odkrywać. Dlatego, że w niej ukryty jest Bóg – stały, niezmienny, ale ciągle na nowo dający siebie. Dotknięcie dokumentów Kościoła pomogło mi zobaczyć, zmienić myślenie o nich, że nie są one zbiorem przepisów, nakazów i zakazów, ale troską Kościoła o ludzi i o zachowanie istoty tego co robimy (że jest to ze względu na Boga). Odkrycie piękna liturgii i tej „uroczyście” oprawionej i tej najprostszej.Każde bycie tu budzi tęsknotę za Eucharystią.

Beata
--------------------------------


ŚWIADECTWA UCZESTNIKÓW

Szkoły Liturgicznego Animatora Muzycznego 2013/2014


Wychodzę po tych rocznych zajęciach z poczuciem misji wskrzeszenia pięknego śpiewu liturgicznego wśród młodzieży z którą pracuję; angażowania ich w ten sposób podczas Mszy Św. i nabożeństw; uczenia, że ma on być dobrze przygotowany.
Mam poczucie, że mogę wpływać na to co wykonuje się podczas liturgii i jak się ją wykonuje.
Jestem tez świadoma, że śpiew jest moim sposobem wewnętrznego przygotowania się do uczestnictwa w liturgii. Odświeżyłam sobie takie podstawowe wiadomości z zakresu muzyki i poszerzyłam bardzo moją wiedzę z tej dziedziny, zwłaszcza dotyczącej śpiewu liturgicznego. Na nowo odkryłam wspólnotowy wymiar śpiewu, jednoczący wymiar śpiewu w kościele. Wciąż jeszcze mało poznałam chorał gregoriański. Jest to temat do którego chciałabym wracać i rozwijać. Przeżyłam także piękną przygodę bycia razem z ludźmi, którzy poprzez śpiew poszukują Boga i jednocześnie posługując się śpiewem, pragną nieść Go innym. Dziękuję

Katarzyna

 

„Z czym wyjeżdżam ze SLAM-u?


Z doświadczeniem Miłości, która obecna była na przestrzeni tegorocznych spotkań i której doświadczyłam na różne sposoby.
Po pierwsze wdzięczna jestem za wiedzę, którą w różny sposób, poprzez różne treści otrzymywałam na kolejnych spotkaniach. Daje mi to możliwość głębszego rozumienia i pełniejszego przeżywania Mszy Św. Stałam/staję się bardziej świadomym człowiekiem kościoła.
Po drugie doświadczyłam tu wielkiej życzliwości osób prowadzących z miłością, cierpliwością i konsekwencją przeprowadzających mnie przez cały rok, co zwłaszcza w ostatnim okresie – gdzie nie zawsze byłam obecna na zajęciach było dla mnie bardzo ważne. Trochę czułam się jak „córka marnotrawna”, która powraca po chwilowym odejściu :)
Poprzez pełniejsze i świadome uczestnictwo, w liturgii słowa i liturgii śpiewu zwłaszcza, doświadczam też w inny sposób Jego miłość. Myślę, że to droga, na której można rozwijać się całe życie. Dobrze jest kroczyć nią, spotykając bratnie dusze.
Bóg zapłać."

Agnieszka


Od kilku lat myślałam i szukałam tekstów, książek, opracowań, które by przybliżyły mnie do Liturgii. Niezmiernie się ucieszyłam, kiedy zobaczyłam ogłoszenie o naborze do Szkoły Liturgicznego Animatora Muzycznego.
O tyle jest to dla mnie istotne, że coraz pełniej staram się uczestniczyć w każdej Mszy św. Każda Liturgia, czy to w małym miejskim kościółku czy w wielkiej, pięknej katedrze jest da mnie niesamowitym przeżyciem. Dzięki wykładom, wiedzy osób prowadzących zajęcia, ale przede wszystkim dzięki samej postawie i uczestniczeniu tych osób w Eucharystii zobaczyłam Żywego Jezusa Chrystusa.
Zrozumiałam również, iż posługa podczas Mszy św., czytanie, śpiew psalmów jest zaszczytem, jest głoszeniem Słowa Bożego.
Po zapoznaniu się z dokumentami Kościoła zaczęłam rozumieć postawy, gesty, a przede wszystkim to co najistotniejsze – co dzieje się na ołtarzu. Dzięki temu mogę teraz swoim dzieciom tłumaczyć i pokazywać działanie Jezusa Chrystusa na Eucharystii.
Dzięki temu, że w inny sposób podchodzę już do śpiewania psalmów i czytania Słowa Bożego bardziej jestem odważna w posłudze podczas Liturgii.

Alicja

 

Przede wszystkim nabrałem przekonania, że to czy się interesowałem przez około rok, prowadząc diakonię muzyczną miało sens. Wśród osób związanych z oazą i także z diakonią panuje przekonanie, że Msza Św. musi być atrakcyjna dla ludzi. Kompletnie co innego odkryłem około 4 lat temu, co zaowocowało tym, że szukałem dokumentów i śpiewów liturgicznych.
Tutaj przede wszystkim powtórzyłem sobie wiele informacji, ale wiem, że to jest jeszcze mało i chciałbym się w tym dalej rozwijać. Chciałbym przekazywać, że liturgia właśnie w swojej prostocie może być piękna, bo to wszystko ma sens. Wychodzę z ogromną chęcią do dalszego poszukiwania, doceniania śpiewu liturgicznego, zastanawiania się nad sensem tego czym jest służba
Dziękuję!

Paweł

 

ŚWIADECTWA UCZESTNIKÓW

Szkoły Liturgicznego Animatora Muzycznego 2012/2013

 

 

Być Mu wiernym – w Liturgii, muzyce...


Kończy się roczna Szkoła Liturgicznego Animatora Muzycznego… Pamiętam pragnienie początku, aby poznać Kościół; sens śpiewu w Liturgii, aby stała się Świętą. Ale był pełen pokory lęk, czy obawa, czy podołam, przecież nie jestem muzykiem, nie znam się tak na nutach jak inni. Tylko kocham śpiewać Panu, na Jego chwałę, obok chórów anielskich:). Siostry, Uczennice Krzyża, zachęciły i dodały otuchy, obiecując wsparcie… 
Piękny rok, choć utkany trudem – aby znaleźć siłę i czas dojechać; rok poznawania Chrystusa i Jego Oblubienicy – Kościoła. Pamiętam słowa jednego z naszych Kleryków kochanych, obecnych w Szkole - ,,Jeśli jeszcze nie miłujesz Oblubieńca – bądź Mu wierny”. Tu doświadczyliśmy umiłowania Chrystusa w Kościele i pragnienie, by być Mu wiernym – w Liturgii, muzyce, która jest uskrzydleniem modlitwy ku Panu. 
Wdzięczność to rzeczywistość mojego serca – dziękuję Duchowi Świętemu za tchnienie, za prowadzenie, dziękuję Organizatorom i wszystkim osobom, które włączyły całych siebie w kształtowanie nas. 
Zrozumienie Liturgii rzeczywiście prowadzi do pięknej modlitwy w muzyce.
Owocem tej szkoły jest we mnie pragnienie, aby Wierni Kościoła mogli uczyć się muzyki własnej Kościoła – chorału gregoriańskiego, byśmy mogli poznawać łacinę – język Kościoła. By Słowo i muzyka mogły oddać w pełni chwałę Bożą w Liturgii, w naszym sercu. 
Niech Wam Pan błogosławi w tym dziele wznoszenia Liturgii ku wyżynom Nieba, jak w niebiańskim Jeruzalem. :)

Do zobaczenia.

Wiola Jesiotr

 

 

Liturgia bardziej zrozumiała i przystępniejsza

 

Dałyście mi niezwykłą możliwość otwarcia oczu na ,,sprawy zwykłe”. Czyli na Liturgię, którą mimo przeżywania przez tyle lat, wciąż nie było się świadomym tego, co tak naprawdę się przeżywa.

Dzięki dogłębnemu studiowaniu dokumentów Liturgia jest bardziej zrozumiała i przystępniejsza, a wszystko nabiera głębszego sensu.

Sprawy codzienne, które tak bardzo przytłaczają, stają się prostsze dzięki temu, co mogłam tutaj usłyszeć i przeczytać.

Mogę obiecać jedynie poprawę ze swej strony, że będę przybywać częściej na spotkania, a przynajmniej dołożę do tego wszelkich moich starań! :)

Dziękuję Wam za to wszystko co robicie i życzę Wam sił do dalszego działania!

Dziękuję!!! :)

Małgorzata

 

 

Ta szkoła to jest taki mały cud i znak obecności Pana Boga w moim życiu...


Kiedyś marzyłam o szkole kantorów. Tak się zdarzyło, że dzięki zespołowi, w którym śpiewam odkryłam piękno śpiewów pasyjnych. Czas biegł, a marzenie się oddalało

i myślałam, że nigdy już nie zostanie zrealizowane… Ta szkoła to jest taki mały cud i znak obecności Pana Boga w moim życiu.

Cieszę się, że mogłam zaczerpnąć z liturgicznej wiedzy, poznać różne formy modlitwy śpiewem, pogłębić wiedzę o Triduum Paschalnym, Bożym Narodzeniu, Wielkim Poście, Adwencie.

Szkoła dała mi pewność, że nawet nie mając wystarczającej wiedzy wiele rzeczy intuicyjnie robiłam dobrze, czyli nie jest to jakiś wymysł, tylko Boży dar. Widzę teraz, że Pan Bóg prowadzi mnie dziwną drogą od śpiewania piosenek, przed pieśni uwielbienia, dominikańskie czterogłosy, aż do chorału gregoriańskiego.

W mojej obecnej sytuacji, kiedy właściwie w parafii nie pracuję muzycznie, nie wiem, po co mi łaska bycia w szkole i zdobywanie tej wiedzy. Na dziś tego nie wiem, ale mam pewność, że Bóg wie i nadzieję, że się tą wiedzą ze mą podzieli. Jemu dziękuję za ludzi, których tu spotkałam, którzy myślą i czują podobnie, którym nieobca jest troska o Liturgię. 

 

Marzę, żeby móc Bogu służyć śpiewem w kościele. W takiej jedności i normalności, jaka jest tutaj. Takie miałam wewnętrzne pragnienie podczas jednej Eucharystii tutaj.     

Siostry Kochane. Nie da się opisać, tego co w sercu. Wierzę, że Pan Bóg Wam wynagrodzi. 
Jemu cześć i chwała na wieki!

Ewa Feret

 


To najpiękniejszy czas. Niesamowite jest to, jak Duch Św. nas prowadzi. Jeszcze rok temu nie myślałam, że wydarzy się tyle dobra. Jestem wdzięczna Bogu, że ,,przyprowadził” mnie do Was, Siostry. 
Dzięki Szkole zrozumiałam, jak piękna i ważna jest LITURGIA. Jak każdy gest prowadzi do Boga. Jak każda pieśń, melodia zbliża do NIEBA, otwiera duszę i karmi Ją wyśpiewanym SŁOWEM BOŻYM. 
Tak jak to jedna z koleżanek powiedziała: tu w Szkole otworzyliśmy pudełko, w którym jest mnóstwo wspaniałych, nieodkrytych skarbów. 
Dziękuję za otwarte, pełne miłości serca Sióstr, za dobro i uśmiech, którym obdarzałyście wszystkich uczestników. Za pyszne obiady. 
Dziękuję za atmosferę, za to, że mogłam poznać wielu wartościowych ludzi, którzy są takimi ,,wariatami” Bożymi. Ludzi, którzy chcą zbliżać się do Boga, posługując w swoich parafiach śpiewem.

 

Dziękuję i do zobaczenia we wrześniu!

Karolina

 

 

Pierwszy rok minął nie wiedzieć kiedy… Trudno jest wyrazić wdzięczność za tak piękny czas, ludzi i Boga wciąż wśród nas obecnego. Mało kto potrafi w grupie prawie nieznających się ludzi stworzyć atmosferę wspólnoty – Siostry potrafią to doskonale. Za to z całego serca dziękuję!

Myslę, że czas spędzony na SLAM-ie był czasem ofiarowanym nam przez Pana Boga. Sama z niecierpliwością czekałam na każde kolejne spotkanie, dlatego mam ogromną nadzieję, że uda nam się to dzieło kontynuować w przyszłym roku.

Myślę, że szkoła jest instytucją bardzo potrzebną. Otwiera oczy na wiele istotnych kwestii i pokazuje to, do czego trudno byłoby dotrzeć samemu.

Mam nadzieję, że ta inicjatywa nie zakończy się tylko na jednym roku.

Każde zajęcia pokazywały mi na nowo (albo może pierwszy raz prawdziwie) ogromne piękno i bogactwo Liturgii. Było to dla mnie istotne zwłaszcza w czasie, gdy w mojej parafii, każda Msza stawała się trudnym doświadczeniem. Te spotkania dają siłę do działania na chwałę Pana. Serdeczne Bóg zapłać za wszystko!!!

Ola

 

 

Zabieram ze sobą świadomość, że jeszcze długa droga przede mną.

W tym czasie pojawiały się różne myśli. Czasami przychodziło zniechęcenie – im większe, tym później większa radość i owoc. Czy to było dane słowo, czasami druga osoba, czasami osobiste rozważanie. Pojawiała się też tęsknota i oczekiwanie na kolejną sesję. Najważniejsza stała się refleksja nad sobą, własnym życiem, wadami. Czasami, kiedy się wydawało, że jest źle, pojawiała się nadzieja. Ale też myślę, że praca nad sobą i osobisty kontakt z Bogiem – często zaniedbany i nie taki jak powinien być. Zdałam sobie sprawę z tego, jak mała jest moja wiedza. I że ta wiedza jest bardzo potrzebna. I że udział z Szkole do czegoś jednak zobowiązuje. I tej wiedzy mi jeszcze brakuje do lepszego poznania wiary.

Dzięki Szkole podjęłam decyzję, że postaram się bardziej. Uczestnictwo w Szkole wzbudziło we mnie większe poczucie pokory. Dziękuję, że poznałam wspaniałych ludzi, z radością przyglądałam się ich pasji.

Bardzo dużo dała mi płyta wydana przez Siostry. W ciężkim czasie dała mi dużo radości. To co robią Siostry jest piękne. Dziękuję.

Iwona

 

 


W czasie ostatniej sesji, w czasie modlitwy, uświadomiłam sobie, jak wiele dają mi ludzi, których Bóg stawia na drodze. I że za to też trzeba dziękować. I za to jeszcze raz dziękuję.

Czas Szkoły Liturgicznego Animatora Muzycznego to dobry czas. Czas refleksji, oderwanie się od pędzącej rzeczywistości, głębsze zanurzenie się we Mszy św. i modlitwie.


Bogatsze celebrowanie Eucharystii, poznawanie piękna śpiewu gregoriańskiego i nie tylko gregoriańskiego.


Piękni, modlący się uczestnicy SLAM-u, pokazujący, jak można iść za Chrystusem i być bliżej Niego.


SLAM to Wspólnota patrząca w tym samym kierunku. Pomagająca mi odważniej iść śladami Chrystusa. Uczy m.in. odwagi i wiary, której bardzo mi brakuje.
Dzięki wielkie za ten czas.

KR

 

 

 

Szkoła dla mnie jest przede wszystkim miejscem spotkania z Bogiem i ludźmi: osobami, które myślą podobnie, wiedzą, że sprawa Liturgii i muzyki kościelnej jest istotna, chcą się tym zajmować (mimo wielu innych obowiązków).

Daje mi to pewność, że nie jestem sama, że nie wymyślam, że nie idę w złą stronę. Motywuje do działania, pogłębiania wiedzy, do modlitwy o wspólnotę Kościoła.

Bardzo cenię sobie, że każde ze spotkań rozpoczynało się czy to adoracją Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, czy to Jutrznią, czy choćby chwilą modlitwy prowadzoną przez Braci z Seminarium. Tak, ich obecność była równie cenna.

Tylko szkoda, że czas nam zawsze bardzo szybko uciekał i zdążyliśmy tylko musnąć każdy z tematów. O niektórych nawet nie wspomnieliśmy (chociażby Liturgia przedsoborowa).

Oj, tyle kijów w mrowiska powkładaliśmy ;)

Deo gratias!

Joanna, zwana Owcą

 

 

Za każdym razem czułam się tutaj bardzo dobrze i z pokojem serca przyjeżdżałam.
Eucharystia była dla mnie najważniejszym punktem spotkania, wspólnotowa Msza, modlitwa i śpiew, który sprawiał wiele radości, zachwycał mnie. 
Odkryłam po raz kolejny piękno śpiewu wielogłosowego, a także nowość: chorał gregoriański, który jest dla mnie nieogarnięty; nie umiem go śpiewać, ale po prostu próbuję. 
Teoria, jakże ważna, trochę mi rozjaśniła spraw, chociaż dla mnie za dużo tych dokumentów, ogarniających i układających tak wszystko :) 
Pyszne obiady – to warto podkreślić :)
Mam nadzieję, że w chwilach wątpliwości, będę sięgać do notatek i dokumentów kościoła – warto to mieć. 
Ważna była dla mnie też emisja głosu, dla mnie było jej zdecydowanie za mało (ale też wiele mnie może na spotkaniach nie było), ponieważ ćwiczenia głosu nigdy za wiele i ciągle w tym nie domagam. 
Dla mnie połączenie wiedza + wiara + ćwiczenia = początek dobrej drogi ku służbie śpiewem oraz głębszego udziału w Liturgii. 
Dziękuję za wszystko!!!

Dorcia


Przede wszystkim chciałam Siostrom podziękować za czas i siły poświęcone nam na SLAM-ie. To niesamowite, że Siostry odważyły się na takie działanie, które jak widać jest bardzo potrzebne! 
Dla mnie na tych spotkaniach bardzo ważne było to, że stworzyliśmy Wspólnotę – ona jest dopiero rozwijająca się, ale i tak widać już pewną jedność. Według mnie to potrzebne, aby działać razem. Zawsze można wtedy podzielić się z kimś przemyśleniem, wrażeniami, nowościami, a także można liczyć na pomoc i radę. I ta świadomość, że nie jest się jedynym, który chce drążyć głębiej i więcej – jest bezcenna! :)
Niesamowite było to, że uczyliśmy się wszystkiego. I śpiewu, i technik śpiewu i dokumentów Kościoła. Przyznaję, że to bardzo dużo materiału, który teraz chciałabym ugruntować i zapamiętać, a także wprowadzić w czyn. 
Odkryłam też na nowo Mszę Świętą. Od dziecka chodzę na Msze Św. do Kościoła i wydawało mi się, że już wszystko znam. Teksty umiem na pamięć. A jednak to tylko powierzchnia. Na szczęście cała Liturgia jest tak głęboka i niezmiennie zanurzona w Bogu, który jak wiadomo, daje nam się cały czas poznawać i zawsze coś innego się o Nim dowiemy, że nigdy nie przestaniemy odkrywać Jego piękna.
Chciałabym jeszcze więcej tu śpiewać i rozwijać się! 
Dziękuję!!!

Lidka

 

 

 

 

+++

 

zdjęcia w galerii

 

+++